eleştirel pedagoji

Journal of Critical Pedagogy
  • https://www.facebook.com/elestirelpedagojidergisi
  • https://www.twitter.com/elestirelpedagoji
Ünal Özmen
ozmenu@gmail.com
Dün bir okulun öğretim yılına başlama törenini izledim
21/09/2011
Dün bir Samsun Mitatpaşa Anadolu Lisesinin öğretim yılına başlama törenini izledim. Nedense dikkatimi ilk çeken şey kız ve erkek öğrencilerin birbirlerine karşı mesafeli noktalarda durmalarıydı. Herhalde aileleri uyarmış olmalı gençleri! Müdür yardımcısı olduğunu sandığım sunucunun sıraladığı tören programının, benim için bile ne denli sıkıcı olacağını düşünüp öğrenciler adına üzüldüm. Saygı duruşu, İstiklal Marşı’nın okunması, Müdür beyin konuşması, emekli olmuş bir öğretmenimizin konuşması, okulumuz öğretmenlerinden falancanın konuşması ve bitiş.

 

Müdürün konuşması dikkatimi çekti: Öğrencilerine önce “oğlum” diye hitap etti (sanki kız öğrenciler yokmuş gibi); sonra, hatasını fark etti ki uzun konuşmasının ikinci yarısında “gençler” demeye başladı. Anladığım kadarıyla müdür, öğrencileriyle arasına illa da bir mesafe koymak istiyordu. Fakat o mesafe, saygı duyulacak ve aynı zamanda otoriteyi de koruyacak bir dil üzerinden gerçekleşmeliydi: “Gençler” demekten vazgeçip “çocuğum” diye devam etmesinden, bir türlü “arkadaşlar” demekten imtina etmesinden öyle olduğunu anladım. Yine de sonuna kadar izledim. Tören bittiğinde öğrencilerle birlikte ben de bitmiştim.   


1036 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

Ortaçağ'dan günümüzde sınavlar - 15/05/2020
Galileo mu Sokrates mi?(!) - 01/05/2020
“Tabula rasa” - 24/04/2020
Eğitimi Wi-Fi’ye bağlamak - 17/04/2020
İnanmak kötü bir şeydir! - 11/04/2020
Okulun ihmal ettiği beceriler - 11/04/2020
Çocuklara felaketlerle mücadele eğitimi veriliyor mu? - 13/03/2020
"Başarısız" öğrenciler sınıfta kalsın mı geçsin mi? - 28/02/2020
Türkiye’nin Avrupa’ya gönderdiği öğretmen ve imamlar proselit mi ? - 23/02/2020
 Devamı